Օրն ուրբաթ էր...

Քանի դեռ աշխատանքային շաբաթը հնգօրյա չէր դարձել, Սեդան, մեղմ ասած, տանել չէր կարողանում ուրբաթները: Ուսանողության տարիներից եկած բան էր: Վերջին՝ շաբաթ օրը, վերջին շնչում էր դասի, հետո արդեն՝ աշխատանքի...

Թրիսթրամ Շենդին որպես անվերջորեն նոր հորիզոն

Ծայրահեղ վիշտը խնդում է։ Ծայրահեղ հրճվանքը՝ լալիս։ Հրճվանքը հղանում է։ Վիշտը՝ ծնանում։ Վիլյամ Բլեյք   Մտաբերելով հորիզոնին վերաբերող տարաբնույթ խոհածումները, մտասեվեռումներն ու ներըմբռնումներ...

Գարշահոտ գետերն էլ են թափվում ծովը

10:22 20.06.2023 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Բացի յոթանասունմեկ հազար հինգ հարյուր վեց բնակչից, ոչ մի հետաքրքիր բան չկար քաղաքում: Սովորական, անգույն շենքեր էին՝ առանց ճարտարապետական յուրահատուկ ձեռագրի կամ ոճի, որևէ տեսակի թատրոն կամ ժամանցի վա...

Ո՞րն է տառապանքի վերջին ուղին

Երկու դարի արանքում,Երկու քարի արանքում,Հոգնել եմ նոր ընկերիՈւ հին ցարի արանքում։   Հովհ․Թումանյան, 1917 (Կարող էր լինել 1937, կարող էր լինել 2023 և ահով ասած՝ դեռ երկար կարող է լինել)  ...

Մի նորահայտ էջ Պարույր Սևակից

08:37 17.06.2023 · Գրական · Հովիկ Չարխչյան

1966 թվականի փետրվարի 10-ին «Ավանգարդ» թերթում մի ընդարձակ հոդված տպագրվեց այն մասին, որ Եղեգնաձորում կայացել է ուսանողական հավաք: Բարձրագույն և միջնակարգ մասնագիտական ուսումնական հաստատու...