ԱփSOS

12:33 22.07.2025 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Նավաբեկությունից հետո փշոտ ցամաքը դրախտ էր թվում: Գուցե իսկապես դրախտը հենց դա էր, ամեն դեպքում բոլոր փրկվածները ճանաչում էին իրար, ոչ մի օտար մարդ չկար ու վերջապես կարողանում էին բացել աչքերն ու խոր...

Երևանը, որը «չեն սիրում»

Երևան ասելիս իմ շուրթը չի ճաքում։ Բնավ։ Տարբեր տարիներին տարբեր զգացողություններ եմ ունեցել Երևան ասելիս՝ ամենանվիրական, մանկական վարդագույն սիրուց մինչև անտարբերություն, բայց Երևանը ինձ, ես էլ նրան չ...

Քիառոսթամի, Փանահի, Նադերի. «Ոսկե ծիրան»-ի իրանական դիմագիծը

«Ոսկե ծիրան» երևանյան միջազգային կինոփառատոնի երկու տասնամյակից ավելի տարիների պատմության ընթացքում իրանական կինոն մշտապես հայկական փառատոնի ամենատպավորիչ ներկայություններից մեկն է եղել՝ մ...

Շաքարիկը (իրապատում)

Երբ Հայաստանում ես ապրում, առավել ևս, Երևանում, «արյունը քաշել» դարձվածքը այդքան էլ չի հասկացվում: Հասկանում ես, այ, ասելը չի ընկալվում: Ում հանդիպես պատահաբար, որ մեկ-երկու բառ փոխանակելո...