Կիսատ ապտակ
-Շտապօգնություն կանչի՛ր, -բղավում էր աղջիկը։ Տղան հետ-հետ էր քայլում, փորձում ընկալել կատարվածը։ Ի՞նչ ասաց։ Ինչո՞ւ։ -Մա՜մ, դու․․․ կլավանաս, կտեսնես․․․ ջո՜ւր, արագացրո՜ւ․․․ Ա...
-Շտապօգնություն կանչի՛ր, -բղավում էր աղջիկը։ Տղան հետ-հետ էր քայլում, փորձում ընկալել կատարվածը։ Ի՞նչ ասաց։ Ինչո՞ւ։ -Մա՜մ, դու․․․ կլավանաս, կտեսնես․․․ ջո՜ւր, արագացրո՜ւ․․․ Ա...
Երբ պատուհանները փոխեցին, արևն էլ չէր մտնում տան ոչ մի սենյակ: Ապակիները մուգ շագանակագույն էին, նույնիսկ սև, ավելին՝ պատուհանները ձայնամեկուսիչ էին, ու փողոցի աղմուկը տանը չէր լսվելու այսուհետ, ու ամ...
«Սա բոլորովին այն չէ, ինչ ես կարող եմ անվանել իմը», -պնդեց Րինան տխուր, թուլացած ձայնով` Դիարբեքիրի տիպիկ միջագետքյան տաք, գունավոր ու այստեղ վաճառվող աղացած պղպեղի պես կծու փողոցներով քայ...
Րաֆֆին (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) եղել է և շարունակում է մնալ հայ գրականության ամենաազդեցիկ դեմքերից մեկը, մեր ազգային ոգին, գիտակցությունը կոփող եզակի մտավորական, որն իր առաջ քաշած գաղափարներով սերունդնե...
Երազ Պարզ դաշտում ինչ-որ կին ինձ հետ։ Մենք տեսնում ենք պարզ, լքված շինություն: Ջուրը հոսում է դեպի լայն բացված դուռը. քառակուսի սանդղահարթակի վրա պարզ ջուրը, որը հազիվ հաղթահարեց դռան շեմը, հ...