Գրական

Գույները փոխվում են

Տան փոքրն էր։ Վատ էին ապրում ու բոլոր բարեկամներն ու անծանոթներն ասում էին միաբերան. -Մի կտոր հաց չունեն ուտելու` չորրորդ երեխան ունեցան։ Գյուղում խոհեմ տատիկներ են ապրում։ Ամեն անգամ նրանք պատասխան...

Քաղաքը, աղջիկը և տղան

Տղան ծառի արմատ նկարեց,Աղջիկը՝ շիվեր ու տերև,Քաղաքը կանաչ գորգ փռեց,Արևը աչքով արեց.Գարնան ժպիտը ծորաց թեթև։Երկնքից խնձոր ընկավ,Տղան չհասցրեց բռնել, շտապում էր,Աղջիկը խնձորը ձեռքինՔաղաքի գրկում՝Պատերա...

Ինձ մեռնել չկա, մի անգամ արդեն մեռել եմ

Հատված «Հողանցում» անավարտ վեպից   Տասնչորս տարեկան էր Ֆաթիման, երբ սիրահարվեց իրենց գյուղի սիրուն Հայկազին։ Ամուսնացան, չորս որդի ունեցան, գյուղից տեղափոխվեցին Կարս, ապա տուն-տեղ թ...

Շարքը

10:29 18.08.2025 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Ամենևին էլ զինվորական չէր շարքը: Սովորական մարդիկ էին: Գուցե հայրեր, որդիներ, կանայք՝ ոչ այնքան ծաղիկներով, որքան ծաղկավոր շորերով: Տարեց մարդիկ՝ արդեն իրենց հիշողությունների ծովը տեսնող աչքերով, երեխ...

Օգնիր՝ գտնեմ…

Թռիչքը երկու տղամարդկանց ուղեկցությամբ անցավ: Մեկը Յակուտիայից էր, ատամնաբույժ, մյուսը՝ Հայաստանից, Իրկուտսկ էր մեկնում. հայ էր: Այն մեկը, որ յակուտ էր ու ատամնաբույժ, ավելի նրբանկատ գտնվեց. նախ տեղը...