Գրական

«Էս գյուղն ինչո՞ւ գերեզմանատուն չունի, հայրի՛կ...»

2018 թվականի ամառն էր. Հաթամաց Վալոդը՝ ֆիզկուլտուրայի հանրահայտ ուսուցիչ Վոլոդյա Հարությունյանը, Վաչագան տղային ասաց.   -Հազիվ Մեսրոպն էլ ստեղ ա, Սաթիկին էլ պարտադիր վերցնենք, մի հատ գնանք Փըշկ...

Ռադիո երջանկություն

Հերթական ընտանեկան կռվից հետո փախել եմ տնից, եղանակը սրտովս է, հոկտեմբերի մեղմ արևի ցանցի վրա ճոճվող ծառերի շարասյանն եմ նայում երկար, ասես կանաչադեղնավուն հսկա սարդեր լինեն՝ պատրուս-սարդեր, որ համառո...

Ազատության վերջնագիծը

Շահանեն ազատության խորհրդանիշն էր։ Մանկապարտեզից սկսած և արդեն թատերական ինստիտուտում բոլորը գիտեին, որ նա ձգտում էր գայլային ազատության։ Նա չէր կարող փակվել տանն ու գիրք կարդալ։ Սիրում էր կարդալ, բայ...

Քաղաքային ռոմանս

Չգիտեմ էլ մյուս այտս դեմ տալու պատճառո՞վ է կյանքն ինձ այսպես ապտակել, թե իսկապես սթափեցնող ապտակի կարիք ունեի։ Մտածում էր մի երիտասարդ, գլուխը քորում, քիթը սրբում ու նստում փողոցի եզրագծին, նայում չո...

Դեղին աթոռ, կանաչ աթոռ

15:27 04.11.2023 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Դեռ չէր մթնել, օրվա այն ժամն էր, երբ առողջ տղամարդիկ տանը չեն լինում, Աբո պապը մի կերպ մոտեցավ դեղին, մաշված աթոռին, նստեց, սև առյուծի գլխով ձեռնափայտը հենեց դատարկ ծաղկամանով սեղանին, աջ ձեռքը դողալո...