Գրական

Ամենաերկար ընթրիքը

09:35 14.07.2023 · Գրական · Հերմինե Ավագյան

Տղամարդը հավաքեց չոր փայտերը, դրեց իրար վրա ու վառեց կրակը։ Երկինքը կլանում էր կայծերը ու հետ չէր տալիս, երկինքը սովոր է ամեն ինչ առնել-տանել: Ուզեց լաց լինել, բայց զգաց, որ աչքերը չոր են, նորից...

Կարդալ Ավելին

Կիսվել:

Facebook

Շորերը կոկիկ դասավորեց դարակում: Մի շորեր էլ լինեին: Սև, վրան լայնացած շրջազգեստ, մոխրագույն պիջակ, հագին եղած միակ ծաղկավոր շորը, մեկ էլ օժիտում եղածը: Ցեցի դեմ բաց սրվակով օծանելիք դրեց դարակում ու...

Կարդալ Ավելին

Կիսվել:

Facebook

Հրաժեշտի ժպիտ

09:16 07.07.2023 · Գրական · Սիրանուշ Զախարյան

Թորոսի սենյակը միշտ կիսամութ էր։ Ցերեկներն արևն էր փորձում նեղ պատուհանը ծածկող մուգ շագանակագույն վարագույրը ճեղքելով՝ մի գրամ լույս ուղարկել բաց կանաչ խամրած պաստառով պատերի մեջ, գիշերները պատին ամր...

Կարդալ Ավելին

Կիսվել:

Facebook

Օրն ուրբաթ էր...

10:28 25.06.2023 · Գրական · Գեղեցիկ Մարգարյան

Քանի դեռ աշխատանքային շաբաթը հնգօրյա չէր դարձել, Սեդան, մեղմ ասած, տանել չէր կարողանում ուրբաթները: Ուսանողության տարիներից եկած բան էր: Վերջին՝ շաբաթ օրը, վերջին շնչում էր դասի, հետո արդեն՝ աշխատանքի...

Կարդալ Ավելին

Կիսվել:

Facebook

Գարշահոտ գետերն էլ են թափվում ծովը

10:22 20.06.2023 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Բացի յոթանասունմեկ հազար հինգ հարյուր վեց բնակչից, ոչ մի հետաքրքիր բան չկար քաղաքում: Սովորական, անգույն շենքեր էին՝ առանց ճարտարապետական յուրահատուկ ձեռագրի կամ ոճի, որևէ տեսակի թատրոն կամ ժամանցի վա...

Կարդալ Ավելին

Կիսվել:

Facebook

Ամենաերկար ընթրիքը

Ծաղկավոր շորով

Հրաժեշտի ժպիտ

Օրն ուրբաթ էր...

Գարշահոտ գետերն էլ են թափվում ծովը