Հեղինակ` Հերմինե Ավագյան

Շառաչը

Նա վազում էր ծովի ափով և նրան փոքր-ինչ ուրախացնում էր, որ իրենից բացի ոչ ոք չկա ափին: Ծովը հայացքով կանչում էր արևին, և արևը չէր փորձում ընդդիմանալ. արևին դուր էր գալիս պարտվել ծովին, որովհետեւ ծովը...

Ամենաերկար ընթրիքը

Տղամարդը հավաքեց չոր փայտերը, դրեց իրար վրա ու վառեց  կրակը։ Երկինքը կլանում էր կայծերը ու հետ չէր տալիս, երկինքը սովոր է ամեն ինչ առնել-տանել: Ուզեց լաց լինել, բայց զգաց, որ աչքերը չոր են, նորից...

Այս ե՞րբ Հայրենիքը դարձավ խրամատ

Սա խրամատների երկիր է. նայում ես աջ՝ խրամատ է, նայում ես ձախ՝ խրամատ է, ոտքերիդ տակ հողը հող չէ, խրամատ է, տեղ չկա քայլելու։ Այս երկիրը մի մեծ խրամատ է, որտեղ, ինչով էլ զբաղվես, զինվոր ես, այս...