Հեղինակ` Հովիկ Աֆյան

Վեցերորդ օրը

08:07 10.04.2026 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Դուրս եմ գալիս տնից ու վառում եմ սիգարետս՝ չնայած գարուն է՝ գիշերվա անձրևին չհանձնված, դրանից ջրված-արմատացած... Մի խոսքով. ոչ մի կարևոր բան՝ ծխում ես՝ ծխիր, ծխիր-մեռիր, ես, օրինակ, միշտ ընտրում եմ տո...

Գրողը տանի

09:09 25.03.2026 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Արի պայմանավորվենք. հենց տեսնես, որ ռոմանտիկացնում եմ, դե օրինակ, մարդու մասին խոսելիս՝ մանրամասն նկարագրում եմ մայրամուտի անտեսանելի գույները՝ փորձելով հասկացնել, որ մոտալուդ ապագայում մոլորակի վրա չ...

Բալերինա

06:58 12.03.2026 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Մինչև մայրամուտ պիտի հասցներ: Լույսը դեռ չբացված՝ մտնում էր պահեստ ու պարկը լցնում: Հիմնականում երկաթով՝ անպետքացած: Շատ չէին լինում. երկաթուղու կայարանում երկաթը պետքական բան է: Իր գործն էր, գլուխը կ...

Սուրճ

09:54 26.02.2026 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Մերկ դիակներ շատ են լինում: Հիմնականում կանանց: Երևի որ այս աշխարհում բռնաբարվող-սպանվող գեղեցկությունը մի քիչ էլ մնա: Որոշել էի մի բան գրել՝ «Էսթետիկ մարդասպանություն» վերնագրով: Առհասար...

Հետո

07:35 04.02.2026 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Հետո՞... Հետո անձրև կգա: Ու երեկվա ձյան փաթիլներից էլ շատ մարդիկ: Եւ ոչ ոք: Ոչ մեկը նրանցից չի ծածկի գլուխս: Չնայած բոլորն էլ ձեռքեր ունեն ու ոտքեր, մազեր և շուրթեր, այն ամենն ինչ պետք է գլուխ ծածկելո...