Հեղինակ` Հովիկ Աֆյան

Նրանք ուզում էին ժպտալ

15:57 24.11.2023 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Ցեցը կերել էր կարմիր շորը: Երկու անգամ էր հագել. մեկը երբ պապան էն ժամանակ Չեխոսլովակիայից բերեց, ու մաման ամբողջ գիշեր, սովետական արդար օճառով ու ավելի արդար ձեռքերով վրայից քերեց պապայի մուգ կապույտ...

Դեղին աթոռ, կանաչ աթոռ

15:27 04.11.2023 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Դեռ չէր մթնել, օրվա այն ժամն էր, երբ առողջ տղամարդիկ տանը չեն լինում, Աբո պապը մի կերպ մոտեցավ դեղին, մաշված աթոռին, նստեց, սև առյուծի գլխով ձեռնափայտը հենեց դատարկ ծաղկամանով սեղանին, աջ ձեռքը դողալո...

Երկուշաբթի օրվա աղբը

12:26 09.10.2023 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Երկու-երեք օր կլիներ, որ աղբը չէր թափել: Առանձնապես չէր էլ հավաքվում. այդ առաջ էր, երբ ամուսինը դեռ կար, տնից մոխրամանի ու ապխտած երշիկի հոտ էր գալիս, հիմա աղջիկներով էին մնացել: Ինքը՝ քառասուն տարեկա...

Տանտերը

12:07 26.09.2023 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Գիշերն անկոչ հյուր էր այդ կողմերում: Ու խնդիրն արնահոտ զգացող սոված գայլի ոռնոցը չէր, ոչ էլ նույնիսկ պարտաճանաչ թշնամու անթիվ կրակոցները և կամ երեխաների հուսաբեր լացի իսպառ բացակայությունը. խնդիրն աստ...