Հեղինակ` Վիլյամ Սարոյան

Ձյունը

08:10 07.10.2026 · Գրական · Վիլյամ Սարոյան

1928 թվականին ես ստիպված եղա Սան Ֆրանցիսկոյից Նյու Յորք գնալ` դա երեք հազար մղոն ճանապարհ է, բայց եթե որևէ տեղ պատմվածքում կամ պիեսում պատահել է, որ խոսեմ այդ քաղաքների միջև ընկած հեռավորության մասին,...

Պրոլետարը թմբկաթակարդի մոտ

12:25 20.04.2026 · Գրական · Վիլյամ Սարոյան

 Լվովից դեպի Շեպետովկա գնացող գնացքում (այն ժամանակ Լեմբերգ էին ասում) մի ավստրիացի կար, որը փոքր-ինչ անգլերեն էր խոսում։ -Բոլոր երկրներն ինձ միանման են թվում, - զգուշորեն ասացի ես։ -Կներե՞ք, -...

Իմ անձը երկրի երեսին

08:33 24.02.2026 · Գրական · Վիլյամ Սարոյան

Ամենից դժվարը սկիզբն է, չէ՞ որ այնքան էլ դյուրին չէ լեզվից ընտրել հենց այն միակ պայծառ բառը, որը պիտի ապրի ընդմիշտ, և յուրաքանչյուրը տենչում է արտահայտել իրեն հենց այդ անհրաժեշտ ու միակ բառով: Բանաստե...

Ասպիրինը՝ վերածննդի ազգային վարչության անդամ

11:03 01.12.2025 · Գրական · Վիլյամ Սարոյան

Հիշիր, ամենայն ինչից վեր արյունն է, հիշիր, որ մարդը մարմին ունի, այդ մարմինը տառապում է ցավից, և որ բանականությունը հայտնվելով մարմնում, տառապում է դրա հետ։ Հիշիր, որ ոգին մարմնի ձև է, իսկ հոգին՝ դրա...

Ծիծաղը

08:06 23.10.2025 · Գրական · Վիլյամ Սարոյան

-Ուզում եք, որ ծիծաղե՞մ: Այնքան մենավոր ու խոնջացած զգաց նա ինքն իրեն դատարկ դասարանի մեջ, մինչ բոլոր տղաները գնում էին տուն` Դեն Սիթը, Ջեյմս Միսիփոն, Դիք Քորքորընը, Նրանք այժմ հավանաբար քայլում էին...