Մի՞թե չկան սրբություններ
/Էսսե, հատված/ Ես մեծացել եմ գրքերն ու հացը համբուրելով։ Մեր տանը երբ ինչ-որ մեկը պատահմամբ գիրք կամ հացի փոքրիկ կտոր էր գցում, ընկած առարկան հարկավոր էր ոչ միայն բարձրացնել,...
/Էսսե, հատված/ Ես մեծացել եմ գրքերն ու հացը համբուրելով։ Մեր տանը երբ ինչ-որ մեկը պատահմամբ գիրք կամ հացի փոքրիկ կտոր էր գցում, ընկած առարկան հարկավոր էր ոչ միայն բարձրացնել,...
Այսօր մեր բանաստեղծական մտքի մեծերից մեկը՝ Վահագն Դավթյանը, կդառնար 100 տարեկան: Հոբելյանի առիթով առաջարկում ենք ծանոթանալ մի այլ մեծ բանաստեղծի՝ Էդուարդաս Մեժելայտիսի հոդվածին՝ Ֆելիքս Բախչինյանի թարգ...
Ծովը ծանր էր: Տասներկու տղամարդ՝ մեկը մյուսից հաղթանդամ, քաշում էին, տպավորություն էր՝ ծովը, որ դատարկվի, բայց իրականում ուռկանը՝ որ հանեն: Անդադար անձրևը երկնքի ապարդյուն հուշումն էր, որ ծովի հատակը...
Սիմոնյանն աշխատում էր Գավառի պետական թատրոնում: Այսինքն չէր աշխատում, թատրոնում աշխատում է մաքրուհին, հանդերձարանի պատասխանատու տիկինը, տնտեսվարը, հագուստ, վարագույր կարողը, դեկորացիա սարքողը, լուսավո...
Փոքրը քնած էր, մեծը՝ արթուն, երբ առաջին անգամ գնաց: Մեծը՝ գանգուր, արևագույն մազեր ուներ, նոր տեղացած ձյան պես ճերմակ մաշկ ու ծովագույն աչքեր՝ էն որ ո՛չ կապույտ են, ո՛չ կանաչ, կամ և՛ կապույտ են, և՛ կա...