Մի կորած ու գտնված բանաստեղծության պատմություն
Արտացոլված եմ ապակիներում, հայելիներում և աչքերիդ մեջ Արդեն հինգ ամիս է անցել այն օրից, երբ իր երկրային կյանքին հրաժեշտ տվեց մեծ բանաստեղծ Ռազմիկ Դավոյանը, հուլիսի 3-ին նա կդառնար 82 տարեկան:...
Արտացոլված եմ ապակիներում, հայելիներում և աչքերիդ մեջ Արդեն հինգ ամիս է անցել այն օրից, երբ իր երկրային կյանքին հրաժեշտ տվեց մեծ բանաստեղծ Ռազմիկ Դավոյանը, հուլիսի 3-ին նա կդառնար 82 տարեկան:...
ՀԱՍԻԿՆ ՈՒ ՊԱՅԾԻԿԸ Աղչի Պայծիկ, նանը մեռավ, տուն արի ,-ոչ հոդաբաշխ հայերենով գոռում էր Հասիկը, և զուգահեռ լաց «ասում»` ոչ թե սովորական լաց էր լինում, այլ լացը հանդիսավոր պա...
Դերենիկ Դեմիրճյանի 145-ամյակի տարում, երբ գրողի հոբելյանն առիթ է վերստին և նորովի գնահատելու նրա՝ մեզ ավանդած գրական ժառանգությունը, ավելի քան ակնհայտ է, որ վերջին շրջանում, ավաղ, առավել արդիակա...
Պարտված երկրի տղամարդկանց աչքերը դիակիզարաններ են վառվող, ու հողե բիբերում դեգերում է մաղձը դառնահամ, իսկ սրտերը նրանց ցամաքել են արդեն, ու ջրերը վերջին պոկել ու տարել են սերեր...
Գլուխը կախ քայլել Սարգիսը սովորել է հորից: Երջանկահիշատակը միշտ ասում էր. «Որդի՛, գետնին նայելով քայլիր, որ միշտ հիշես անցած ճանապարհդ»: Փոքր ժամանակ Սարգիսը չէր հասկանում՝ «անցած ճա...