Բա տուն չենք գնո՞ւմ
Փոքրը քնած էր, մեծը՝ արթուն, երբ առաջին անգամ գնաց: Մեծը՝ գանգուր, արևագույն մազեր ուներ, նոր տեղացած ձյան պես ճերմակ մաշկ ու ծովագույն աչքեր՝ էն որ ո՛չ կապույտ են, ո՛չ կանաչ, կամ և՛ կապույտ են, և՛ կա...
Փոքրը քնած էր, մեծը՝ արթուն, երբ առաջին անգամ գնաց: Մեծը՝ գանգուր, արևագույն մազեր ուներ, նոր տեղացած ձյան պես ճերմակ մաշկ ու ծովագույն աչքեր՝ էն որ ո՛չ կապույտ են, ո՛չ կանաչ, կամ և՛ կապույտ են, և՛ կա...
Արտացոլված եմ ապակիներում, հայելիներում և աչքերիդ մեջ Արդեն հինգ ամիս է անցել այն օրից, երբ իր երկրային կյանքին հրաժեշտ տվեց մեծ բանաստեղծ Ռազմիկ Դավոյանը, հուլիսի 3-ին նա կդառնար 82 տարեկան:...
ՀԱՍԻԿՆ ՈՒ ՊԱՅԾԻԿԸ Աղչի Պայծիկ, նանը մեռավ, տուն արի ,-ոչ հոդաբաշխ հայերենով գոռում էր Հասիկը, և զուգահեռ լաց «ասում»` ոչ թե սովորական լաց էր լինում, այլ լացը հանդիսավոր պա...
Դերենիկ Դեմիրճյանի 145-ամյակի տարում, երբ գրողի հոբելյանն առիթ է վերստին և նորովի գնահատելու նրա՝ մեզ ավանդած գրական ժառանգությունը, ավելի քան ակնհայտ է, որ վերջին շրջանում, ավաղ, առավել արդիակա...
Պարտված երկրի տղամարդկանց աչքերը դիակիզարաններ են վառվող, ու հողե բիբերում դեգերում է մաղձը դառնահամ, իսկ սրտերը նրանց ցամաքել են արդեն, ու ջրերը վերջին պոկել ու տարել են սերեր...