Գրական

Գունատ Աննան

08:18 14.04.2025 · Գրական · Հայնրիխ Բյոլ

Միայն 1950թ. գարնանը ես վերադարձա պատերազմից եւ ոչ ոքի չգտա այն քաղաքում, որն ինձ քաջածանոթ էր: Բարեբախտաբար, իմ ծնողներն ինձ գումար էին թողել: Ես մի սենյակ վարձեցի քաղաքում, այնտեղ պառկեցի մահճակալին...

Կանաչ բանաստեղծություն

Վարիացիա պոետի համար Հրաչյա Սարուխանին   Մութը քանդում է պատանքը,բացիր կոպերս,բացիր,լավ չէ՞ մեռնելքանի շանս կա,քան ապրելհանց տխուրմի կապիկ...Նարինջ են թքումԱստվածները,լույսը մտրակն է բացո...

Ժամանակի բույրը կամ միակ տունը ավերակների մեջ

Այսօր այնքա՜ն թեթև եմ, քո վերջին երազից ավելի թեթև, որ հանգիստ կարող եմ տեղավորվել աչքերիդ վրա, իսկ եթե այդ րոպեին անձրև լինի՝ կոպերիդ տակ։ Մի՜ թարթիր ինձ, ես ուզում եմ քեզ հետ նույն երազը տես...

Չծաղկած ձորի բետոնե գարունը

ՈՒղեգրություն   Արթնացող բնության ձայները խլանում են խցանվող մեքենաների ազդանշաններից, բայց գարուն է։ Քաղաքը հևում է «դեմքերի» ծանրության, երկինքը պատած փոշե ծածկոցի տակ։ Մրցավազք է...